Skrętka



Skrętka (ang. twisted-pair cable) jest rodzajem kabla sygnałowego służącego do przesyłania informacji w łączach telekomunikacyjnych oraz sieciach komputerowych. Obecnie, najczęściej wykorzystywana jest w telefonii analogowej oraz w sieciach Ethernet. Zbudowana jest z jednej lub więcej par skręconych ze sobą żył. Skręcenie ma na celu eliminację wpływu zakłóceń elektromagnetycznych oraz zakłóceń wzajemnych, zwanych przesłuchami.



Rodzaje skrętki

Norma ISO/IEC 11801:2002 opisuje sposób oznaczania kabli. Norma mówi, że kable powinny posiadać opis w składni xx/yyTP, gdzie oznaczenie xx odnosi się do całości kabla, a yy opisuje pojedynczą parę kabla. Przyjmowane przez xx i yy oznaczenia to:
  • U – nieekranowane (ang. unshielded)
  • F – ekranowane folią (ang. foiled)
  • S – ekranowane siatką (ang. shielded)
  • SF – ekranowane folią i siatką
  • Spotykane konstrukcje kabli
Przykłady:
U/UTP (dawniej UTP) – skrętka nieekranowana
F/UTP (dawniej FTP) – skrętka foliowana
U/FTP – skrętka z każdą parą w osobnym ekranie z folii.
F/FTP – skrętka z każdą parą w osobnym ekranie z folii dodatkowo w ekranie z folii
SF/UTP (dawniej STP) – skrętka ekranowana folią i siatką
S/FTP (dawniej SFTP) – skrętka z każdą parą foliowaną dodatkowo w ekranie z siatki
SF/FTP (dawniej S-STP) – skrętka z każdą parą foliowaną dodatkowo w ekranie z folii i siatki


Klasy skrętki

Klasy skrętki według europejskiej normy EN 50173:

klasa A (kategoria 1) – realizacja usług telefonicznych z pasmem częstotliwości do 100 kHz;
klasa B (kategoria 2)– okablowanie dla aplikacji głosowych i usług terminalowych z pasmem częstotliwości do 1 MHz;
klasa C (kategoria 3) – używana najczęściej w sieciach telefonicznych, wykorzystuje pasmo częstotliwości do 16 MHz;
klasa D (kategoria 5/5e) – najczęściej stosowana do budowy sieci lokalnych, obejmuje aplikacje wykorzystujące pasmo częstotliwości do 100 MHz;
klasa E (kategoria 6)> – rozszerzenie ISO/IEC 11801/TlA wprowadzone w 1999, obejmuje okablowanie, którego wymagania pasma są do częstotliwości 250 MHz (przepustowość rzędu 200 Mb/s). Przewiduje ono implementację Gigabit Ethernetu (4x 250 MHz = 1 GHz) i transmisji ATM 622 Mb/s;
klasa EA (kategoria 6A) – wprowadzona wraz z klasą FA przez ISO/IEC 11801 2002:2 Poprawka 1. Obejmuje pasmo do częstotliwości 500 MHz;
klasa F (kategoria 7) – opisana w ISO/IEC 11801 2002:2. Możliwa jest realizacja aplikacji wykorzystujących pasmo do 600 MHz. Różni się ona od poprzednich klas stosowaniem kabli typu S/FTP (każda para w ekranie plus ekran obejmujący cztery pary) łączonych ekranowanymi złączami. Dla tej klasy okablowania jest możliwa realizacja systemów transmisji danych z prędkościami przekraczającymi 1 Gb/s;
klasa FA (kategoria 7A) – wprowadzona przez ISO/IEC 11801 2002:2 Poprawka 1. Obejmuje pasmo do częstotliwości 1000 MHz; umożliwia uzyskanie prędkości do 100 Gbit/s do 15m i 40 Gbit/s do 100m;
klasa I (kategoria 8.1)- w trakcie rozwoju (opisana w ANSI/TIA-568-C.2-1, ISO/IEC 11801 3rd Ed.), wykorzystująca pasmo częstotliwości 1600-2000 MHz; prędkość transmisji > 40 Gbit/s;
klasa II (kategoria 8.2) - w sprzedaży(opisana w ISO/IEC 11801 3rd Ed.), wykorzystująca pasmo częstotliwości 1600-2000 MHz.

Norma TIA/EIA 568A definuje dodatkowo:

Kategoria 4 – dla szybkich sieci lokalnych, obejmuje aplikacje wykorzystujące pasmo częstotliwości do 20 MHz;

Autor: APTechnology Data: 2016-12-07