Projektowanie okablowania strukturalnego



W początkowy okresie powstawania sieci komputerowych większość firm posiadała jedynie jeden komputer centralny i kilka terminali zlokalizowanych blisko niego. Do połączeń jednostki centralnej z terminalami wykorzystywane były różne typy okablowania. W późniejszym okresie opracowano rozwiązanie polegające na obsłudze prawie wszystkich popularnych systemów danych przez skrętkę nieekranowaną. Pozwala to na doprowadzenie tego samego, pojedyńczego kabla do każdego gniazdka telekomunikacyjnego w budynku. Już na etapie projektowania nowego budynku można zaplanować strukturę okablowania uwzględniającą przyszłe potrzeby użytkownika.

Celem okablowania strukturalnego jesy zbudowanie systemu modularnego, pozwalającego na ralizację określonej konfiguracji połączeń dla systemu teleinformatycznego z możliwością zmian konfiguracji oraz rozbudowy z użyciem takich samych elementów. Umożliwia to każdemu użytkownikowi włączenie dowolnego sprzętu i skorzystanie z dowolnej usługi usługi systemu. Okablowanie strukturalne jest sytemem zaprojektowanym dla konkretnego budynku. Posiada więcej punktów przyłączeniowych, niż jest to niezbędne do obsługi wszystkich urządzeń, rozmieszczonych w regularnych odstępach w całym budynku (zakłada się jeden podówjnny punkt abonencki 2xRJ-45 na każde 10 metrów kwadratowych powierzchni biurowej).

System okablowania strukturalnego składa się z następujących elementów:
  • Założenia projektowe systemu - określenie rodzaju nośnika danych, protokołów sieciowych, zgodności z określonymi normami i innych zasadniczych cech instalacji.
  • Okablowanie pionowe (wewnątrz budynku) - kable miedziane lub/i światłowodowe ułożone w głównych pionach telekomunikacyjnych budynków, realizujące połączenia między punktami rozdzelczymi systemu.
  • Punkty rozdzielcze - węzły sieci w topologii gwiazdy, w których zbiega się okablowanie poziome i pionowe.
  • Okablowanie poziome- część okablowania między punktem rozdzielczym a gniazdem użytkownika.
  • Gniazda abonenckie - punkty przyłączenia użytkownika do sieci.
  • Połączenia systemowe - połączenia między serwerami a szkieletem sieci
  • Połączenia telekomunikacyjne budynków (okablowanie międzybudynkowe lub kampusowe) - okablowanie pionowe łączące różne budynki.




W schemacie okablowania wyróżnić można punkty rozdzielcze, czyli miejsca, w których znajdują się wszystkie elementy aktywne łączące okablowanie pionowe z poziomym. Fizycznie jest to szafa lub rama rozdzielcza z panelami oraz elementami do podłączania kabli. Według nazewnictwa polskiego do okablowania strukturalnego zaliczamy następujące elementy:
  • Punkt centralny sieci PCS - zawiera farmę serwerów, punkt dostępu do sieci internet oraz centralny punkt dystrybucyjny. Jest to główny punkt infrastruktury teleinformatycznej.
  • Centralny punkt dystrybucyjny CPD - w tym punkcie zbiega się okablowanie pionowe | i międzybudynkowe.
  • Budynkowy punkt dystrybucyjny BPD - łączy całe okablowanie z budynku oraz centralny punkt dystrybucyjny. W punkcie tym zbiegają się również kable z kondygnacyjnych punktów dystrybucyjnych.
  • Kondygnacyjny punkt dystrybucyjny KPD - obejmuje zasięgiem całe piętro budynku.
  • Lokalny punkt dystrybucyjny LPD - jest stosowany w przypadku dużych budynków, gdy kondygnacyjny punkt dystrybucyjny nie jest w stanie objąć całego piętra. LPD przedłuża zasięg KPD.
Schemat logiczny okablowania strukturalnego, zgodnie z terminologią polską pokazany jest na rysunku. W nazewnictwie angielskim występuje mniej elementów. Ze względu na pełnioną w sieci rolę można wyróżnić:
  • Główny punkt dystrybucyjny (Main Distribution Facility - MDF) - stanowi centrum okablowania w topologii gwiazdy. Zbiegają się w nim kable z sąsiednich budynków, pięter i miejskiej centrali telefonicznej oraz odchodzą przebiegi pionowe (do pośrednich punktów IDF w obiekcie) i poziome do punktów abonenckich zlokalizowanych w pobliżu MDF (do 90 m). Zwykle jest on umieszczony na parterze lub na środkowej kondygnacji budynku, w jego pobliżu znajduje się centralka telefoniczna, serwery (farma serwerów) i inny sprzęt aktywny.
  • Pośredni punkt dystrybucyjny (Intermediate Distribution Facility - IDF) - jest lokalnym minktom rozdzielczym, obsłufiuiacym najczęściej dany obszar roboczy lub piętro. Jeżeli obszar obsługiwany przez IDF jest zbyt duży lub odległość z IDF do punktu abonenckiego przekracza 90 m, to należy utworzyć kolejny punkt dystrybucyjny. Przykładowy schemat rozmieszczenia punktów dystrybucyjnych w budynku, zgodnie z nazewnictwem angielskim, pokazano na rysunku.



Autor: APTechnology Data: 2017-01-18